Kunteksto

Por varii, mi diris al mi, ke iri rondumi en malferma forumo klare orientita al tech/craft ne malutilos al mi kaj min ŝanĝos. Por bone remeti la kuntekston, ĉi tiun «UnConf» organizas la kolektivo Hack Your Job, kaj ĝi sekvas la tagon Lyon Craft. Do multaj homoj jam vidis sin la antaŭan tagon kaj dividis siajn impresojn pri tiu evento. Mi mem ne riskis iri tien pro timo vere ne retroviĝi, sed ĵetante okulton al la programo poste, mi diras al mi, ke mi tamen pasigus bonan tagon.

Nu, ni revenu al tiu tago. Unue, ĝi okazis en loko, kiun mi tute ne konis, la Augusterie. Mi senpaciencie atendas venontan eldonon en majo/junio, en la sama loko, por plene ĝui la eksteron kaj ĝian naĝejon😁 🏊‍ . Mi ankaŭ volas danki la organizantojn pro ĉi tiu tago kaj pro tio, ke ili akceptis min tiel malfrue, kiam la biletvendejo jam estis fermita ekde kelkaj dekoj da horoj.

Mateno

Malfermo

Mi alvenis iomete post la oficiala komenco kaj, surprize, mi estis preskaŭ la lasta. Oni povas diri, ke ĝustatempeco ĉeestis! Post rapida prezento de la evento kaj de la funkciado de la malferma forumo, ĉiu plenigas siajn etajn glupaperojn por plenigi la tabulon markitan sur la muro. Eĉ se en la unuaj minutoj oni sentis heziton de la partoprenantoj, tuj kiam la maŝino ekiris, la tabulo bone pleniĝis.

1-a seanco

La unua sesio, kiu tentas min, estas REX de eksa programisto, kiu rekonstruiĝis en la vendado de vegetala fromaĝo. Oni povas diri, ke ĉi tiu sesio nenion devis envii al la sesioj «Alien» de Mix-it. Nur mankis la degustado, por ke ĝi estu perfekta 😋. Bedaŭrinde, lia aventuro daŭris nur 3 jarojn kaj duono, ĉar li lanĉis sin ĝuste antaŭ la COVID, kio ne helpis alfronti ĉiujn liajn fiksajn kostojn. Do en la tago de la konfero li revenis malantaŭ la klavaron por vivteni sin. Oni sentis la pasion elradii en lia rakonto, kaj estis kordolore, ke li devis forlasi sian komercon.

2-a seanco

La dua sesio denove estas REX, sed ĉi-foje pri la kresko je povo kaj precipe je organizado de «Scale-up», gvidata de Charles Bouttaz. Li rakontas al ni, kiel ili pasis de 7 al 77 homoj duobligante sin ĉiun jaron. Ilia teknika rekrutado estas tre orientita « full-stack », kun integrado en la teamojn kaj kapabliĝo taksita inter 3 kaj 6 monatoj. La plej malnovaj programistoj nature fariĝis «Lead» sur sufiĉe bone difinitaj (profesiaj) perimetroj. Metodologie, ĝi svingiĝas inter Scrum kaj Kanban, laŭ la plaĉo de la teamoj. Komunumoj («Guilde» kaj «Cordée») estas starigitaj por kontraŭstari la efikon de la leĝo de Conway. La malsamaj teamoj konsistas minimume el programistoj, PO kaj QA. Laŭvole estas Ops kaj UX. Mi petis klarigon pri la rolo de la QA, ĉar kiel bona kraftero, la testoj devas esti certigitaj de la programistoj… li respondas al mi, ke ili estas dediĉitaj al alt-nivelaj, esploraj testoj kaj uzanta subteno. Ĉi tiu lasta punkto ŝajnas al mi interesa por plej bone koni la kutimojn kaj praktikojn de la uzantoj. Kio, por la testoj, estas nepruvigebla atuto. Liveradflanke, ili estas je unu versio ĉiun 3 semajnojn. Pri la prioritato ili uzas la «Cost of delay». Fine, unu tago monate estas rezervita por rompi la silojn kaj interŝanĝigi la malsamajn profesiojn de la entrepreno. Okaze de ĉi tiu sesio, mi konatiĝas kun Céline Louvet el Shine, kiu ankaŭ dividas sian sperton en tiu fintech.

3-a seanco

Ĉi-foje temas pri pura diskuto inter la partoprenantoj ĉirkaŭ la temo de la firmigo de disaj teamoj, la tuto gvidata de Jean Detoeuf. Malfacile resumi ĉi tiujn interŝanĝojn, sed la kelkaj ideoj, kiujn mi kaptis fluge, estas:

• 30/60/90 : Fari bone enkadrigitan ŝtupigon de la eniro en la temon fare de la novaj alvenantoj. Fari regulajn kontrolojn (1 semajno / 3 monatoj / 6 monatoj) por certiĝi pri ilia kapabliĝo kaj memstariĝo.
• Buddy / Mentor : Atribui baptopatronon/-patrinon al la novaj alvenantoj ĝenerale faciligas ilian integron. Ofte mense malŝarĝante ilin de la streso scii, kiun kaj kiel peti homon el la teamo.
• Promo : Organizi seminarojn kun ĉiuj novaj alvenantoj, ĉiuj profesioj miksite, por ke ili evoluigu ligojn inter servoj.
• Virtuala kafo/ĉambro/tagmanĝeto : Aranĝi vidvokajn punktojn por dividi amikan kaj precipe ne-profesian momenton inter la membroj de la teamo. Tio povas iri ĝis havi permanentan ĉambron, kie la homoj konektiĝas laŭvole por havi etoson de openspace.

Tagmezo

La mateno pasis relative rapide kaj kun interesaj diskutoj. Krome, mi rimarkis, ke mi tamen konis sufiĉe multajn vizaĝojn, kaj tio ebligis al mi revidi kelkajn homojn, kiujn mi ne vidis ekde tre longe. La formato de la manĝo estis interesa (elporteblaj bokaloj), ĉar ĝi lasis grandan liberecon de moviĝo, kaj do de diskuto, en ĉiuj anguloj de la loko.

Posttagmezo

4-a seanco

Jen LA sesio, kiu renversis mian cerbon: « Ne-idioma Python ("Python pas idiomatique") ». Romain Cambonie prezentis al ni (ni estis 2), kiel li ĝuis uzi PyTorche por fari kalkuladon sur GPU. Li precipe klarigis al ni ĉiujn limigojn, kiujn tio implicas, kaj la cerbajn nodojn, kiujn li devis al si fari por kontentige efektivigi ĉion tion. Mi ne povus diri multe pli, ĉar mi klare ne havis la nivelon por kompreni la duonon de la kvarono de tio, kion li faris 😵.

5-a seanco

Mi ankaŭ plenigis glupaperon 😁. Mi instaliĝis apud la kuirejo por diskuti pri mia temo kun diversaj homoj. Konstruema interŝanĝo, kiu alportis al mi kelkajn spurojn, kiujn mi devas plu fosi por diri pli 🤫.

6-a seanco

Por ĉi tiu sesio, transfuĝo de .Net klarigis al ni sian ekskurson en la mondon de Java. Sylvain Couder fine sufiĉe seniluziigis nin dirante, ke ne estas tiom da diferenco kaj ke la plej granda peco estis ŝanĝi kodoredaktilon. Testflanke, li donas la avantaĝon al .Net, sed pri pattern matching, estas Java, kiu venkas. Fine estas la partoprenantoj de ĉi tiu diskuto, kiuj plenigis ĝin… inter la troloj kaj pikoj, kiuj flugis el ĉiuj flankoj 😈.

Fino de la tago

Mi tute ne bedaŭras esti veninta al ĉi tiu tago. Mi faris belajn renkontojn, revidis malnovajn konatojn, akiris scion. Ĉion, kion mi povus atendi, fakte. Mi pensas, ke mi pli ofte faros tian eventon, sed ankaŭ konferojn de krafteroj, kiel tion faris Gregory Alexandre ĉe Lyon Craft. La ceteraj partoprenantoj ankaŭ ŝajnis kontentaj pri sia tago, juĝante laŭ la ROTI.

Ĉu agiluloj ĉe la krafteroj?

Kelkajn tagojn poste, mi vidas ĉi tiun afiŝon de Colin Damon kaj mi diras al mi, ke fine la problemo eble ne estas observata el la ĝusta angulo kaj ke oni devas ŝanĝi perspektivon. Estas nepravigeble, ke la agilo prenas siajn radikojn en la tekniko — sufiĉas vidi la subskribintojn de la manifesto por konvinkiĝi. Do kial ni troviĝas kun ĉi tiu skismo, kun unuflanke la «Agiluloj» kaj aliflanke la «Krafteroj»? Laŭ mia humila opinio, temas nur pri fakiĝoj. Kiel en ĉiu iom ĝenerala kampo (medicino, aeronautiko, …) ekzistas malsamaj fakoj, kiuj estas kompletigaj kaj ne ekskluzivaj. Ĉiu el ĉi tiuj fakoj, kontinue rafinante sian arton, bezonas apartajn sciojn kaj fariĝas branĉo de la radika kampo. Tamen ne venus al ni en la kapon provi refandi branĉon sur ĝian trunkon. Do kial voli absolute revenigi la programistojn en konferojn Agile? Preskaŭ perforte. Ne, por mi estas nature kaj sane, ke ĉi tiuj 2 branĉoj vivu sian propran vivon. Ilia aplika kampo estante proksima, restas tamen dezirinde, ke ili nature reciproke sin riĉigu. Por tio utilas, ke intervenoj okazu krucmaniere. Tiel bone proponante temojn al la alia branĉo… kiom irante vidi, kio okazas tie 😉. Pri ĉi tiu punkto oni devas pli engaĝiĝi, laŭ mi. Kiel Scrum Master, Agile Coach, Product Owner/Manager, Engeneering Manager, UX/UI, QA, Crafters… oni DEVAS interesiĝi pri tio, kio fariĝas en aliaj kampoj. Tio permesas havi pli tutan vidon de la tuta kampo kaj plibonigi siajn proprajn praktikojn. Ŝajnas do al mi pli trafa kaj malpli deviga puŝi agilulojn en konferojn craft kaj inverse. « Individuoj kaj iliaj interagoj »: ĝi estas la unua el la valoroj de la Agile Manifesto; por plene konformi al ĝi, estas nemalhaveble havi bonan komprenon de la problematikoj de la malsamaj partioj. Kaj kio pli bona ol mergi sin en ilian universon? Resume, mi favoras pli da teknikaj sesioj en la konferoj agile, sed la inverso ankaŭ devas esti vera! Tamen, unua pli atingebla paŝo estas simple partopreni eventojn ekster sia komforta zono.